Święci na Rok Wiary

(Red.)

Bądź na bieżąco!

W Watykanie 21 października 2012 r. nowymi świętymi zostali ogłoszeni: Jakub Berthieu, Piotr Calungsod, Jan Chrzciciel Piamarta, Maria Carmen Sallés y Barangueras, Marianna Cope, Katarzyna (Kateri) Tekakwitha i Anna Schäffer. Kanonizowane osoby to święci Roku Wiary, kapłani, zakonnicy i świeccy, żyjący w różnym czasie, posługujący w odmiennych warunkach na wielu kontynentach. Postacie nowych świętych wpisały się nie tylko w Synod Biskupów nt. nowej ewangelizacji, ale także w dzień szczególnej modlitwy za tych, którzy często w trudnych warunkach, z narażeniem własnego życia, niosą ewangeliczne ziarno Słowa Bożego ludziom na całym świecie.

- Niech świadectwo nowych świętych, ich życia wielkodusznie ofiarowanego ze względu na umiłowanie Chrystusa, przemawia dziś do całego Kościoła, a ich wstawiennictwo niech go umacnia i wspiera w jego misji głoszenia Ewangelii całemu światu - mówił Benedykt XVI w czasie Mszy św. kanonizacyjnej, sprawowanej na Placu św. Piotra w Rzymie.

Była to pierwsza kanonizacja dokonana według nowego rytuału, poza Mszą św. Rozpoczęła się trzykrotną prośbą, jaką prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych kard. Angelo Amato skierował do Papieża - o dokonanie kanonizacji siedmiorga błogosławionych. W ten sposób została przywrócona, choć w odnowionej formie, starożytna tradycja, zgodnie z którą papież modli się usilnie, prosząc o pomoc Pana w wykonaniu tej ważnej czynności. W odpowiedzi na drugą prośbę Papież przywołał Ducha Świętego, po czym został odśpiewany hymn „Veni Creator”. Potem przy śpiewie pieśni „Te Deum”, wykonywanej już w czasie kanonizacji do 1969 r., nastąpiło wniesienie i uczczenie relikwii nowych świętych. Zamiast dotychczasowej procesji z relikwiami odbyło się krótkie przejście przed Ojcem Świętym, który w ten sposób mógł je uczcić. Po umieszczeniu na ołtarzu relikwie zostały okadzone przez diakona.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2012-12-31 00:00

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Pan otwiera drogę pokuty tam, gdzie sumienie przywykło do świętości

Ks. Krzysztof Młotek

[ TEMATY ]

rozważania

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Scena rozgrywa się w czasie wielkiego zagrożenia politycznego. Król Achaz słyszy o planie Resina oraz Pekacha. Koalicja chce uderzyć na Jerozolimę, złamać dynastię Dawida oraz osadzić wygodnego dla siebie władcę. Serce króla oraz serce ludu drży „jak drzewa lasu”. Izajasz wychodzi ku Achazowi przy końcu kanału górnego stawu. Król ogląda zapewne zabezpieczenia wodne miasta. Myśli o przetrwaniu oblężenia. Właśnie tam dociera do niego słowo Pana. Prorok przychodzi z synem Szear-Jaszubem. Jego imię znaczy „Reszta powróci”. Już sama obecność chłopca staje się znakiem. Izajasz wzywa Achaza do spokoju. Mówi o dwóch napastnikach jak o dymiących ogarkach. Ogień już gaśnie. Zostaje dym oraz reszta żaru. Pan odsłania w ten sposób ograniczoność ludzkiej potęgi. Nawet groźna koalicja ma wyznaczoną granicę. Historia nie wymyka się z ręki Boga. Najważniejsze słowo pojawia się w wersecie 9. Jeśli nie uwierzycie, nie ostojecie się. W hebrajskim zdanie jest grą słów. Wiara oraz trwałość splatają się ze sobą. Achaz stoi więc przed wyborem duchowym, nie tylko politycznym. Może oprzeć się na rachubie sił. Może oprzeć się na Panu. Cała dalsza historia pokaże, jak wielkie skutki ma ta decyzja. Dobra nowina jest zawarta w samym przyjściu proroka. Bóg nie zostawia domu Dawida bez słowa. W godzinie lęku daje obietnicę oraz drogę zaufania.

CZYTAJ DALEJ

Modlitwa św. Jana Pawła II o pokój

Red.

Karol Porwich/Niedziela

Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.

CZYTAJ DALEJ

Pan Bóg pokazał pod mikroskopem to, co dzieje się na każdej Mszy św.

2026-07-14 20:30

Marzena Cyfert

Pielgrzymka Margaretek i Dwunastek do Milicza

O znaczeniu Cudu Eucharystycznego w Legnicy, tajemnicy Eucharystii oraz niezastąpionej roli kapłana mówił podczas pielgrzymki Margaretek i Dwunastek do Milicza ks. Andrzej Ziombro, proboszcz parafii św. Jacka w Legnicy.

Na początku przypomniał fakty związane z cudem. 25 grudnia 2013 r. podczas Mszy św. ksiądz wikariusz udzielał Komunii św. ministrantowi, lecz Hostia upadła na ziemię. Ponieważ była zanurzona w Krwi Pańskiej, nie chciał jej ponownie udzielać. Zgodnie z obowiązującą procedurą umieścił ją w kielichu z wodą, a następnie schował w tabernakulum. 4 stycznia 2014 r. ks. Tadeusz Kisiński, pierwszy proboszcz tej parafii, zajrzał do kielicha i zauważył czerwone przebarwienie. Zostało to zgłoszone biskupowi miejsca, po czym powołano komisję złożoną z teologów, prawników i lekarzy, której zadaniem było wyjaśnienie tego zjawiska. Hostię badano w zakładach medycyny sądowej we Wrocławiu i Szczecinie, ale naukowcy nie byli w stanie powiedzieć, dlaczego jej fragment przybrał czerwone zabarwienie. Szukali naturalnych przyczyn – grzybni, pleśni, bakterii. Takie środowisko rzeczywiście występowało, ale nie ono spowodowało przebarwienie. W badaniach histopatologicznych odkryto fragmenty tkanki mięśnia serca ze zmianami wskazującymi na silne napięcie towarzyszące agonii. Dziesięć lat temu Stolica Apostolska uznała to wydarzenie za cud.

CZYTAJ DALEJ

Reklama