Najlepsi absolwenci wyróżnieni przez wójta brańskiego
Doceniona aktywność
Od kilku lat wójt gminy Brańsk Krzysztof Jaworowski spotyka się z najlepszymi absolwentami szkół, aby uhonorować ich trud, jaki wkładali w zdobywanie wiedzy. Ponadto najlepsi absolwenci są z reguły najaktywniejszymi uczniami w szkole - biorą udział w różnego rodzaju konkursach, olimpiadach i festiwalach, przez co rozsławiają imię szkoły.
Podczas obrad XXVIII Sesji Rady Gminy Brańsk 14 sierpnia w Gminnym Ośrodku Upowszechniania Kultury w Kalnicy miała miejsce szczególna uroczystość, która związana była z uhonorowaniem najlepszych uczniów - absolwentów z terenu gminy nagrodą Wójta. Wyróżnieni uczniowie dostają wówczas cenne nagrody. W tym roku były to radiomagnetofony z odtwarzaczem CD oraz DVD.
„Poprzez nagrodę, jaką otrzymują dzisiaj uczniowie, chcę pokazać naszemu społeczeństwu najlepszych absolwentów szkół funkcjonujących na terenie gminy. Szkoła powinna uczyć nie tylko w zakresie materiału programowego, ale także współdziałania z rodziną, uczyć kultury osobistej oraz szacunku dla innych osób. Patrząc na wyróżnionych absolwentów, jestem przekonany, że nasze szkoły dobrze wypełniają swoje zadania. Chociaż środki masowego przekazu pokazują czasami zdemoralizowaną młodzież, to wiem, iż są to przypadki marginalne, niemające jakiegokolwiek odniesienia do naszej gminy. Młodzież jest w zdecydowanej większości dobra, ma swoje ideały i marzenia oraz zna swoją pozycję w życiu. Wiem, że te osoby, które dzisiaj uczestniczą w uroczystości, będą w przyszłości dobrymi obywatelami i gospodarzami naszej ojczyzny” - powiedział Krzysztof Jaworowski.
Szkoły gimnazjalne typowały do nagrody cztery osoby, a podstawowe jedną. Wśród wyróżnionych byli: Marta Guziak, Joanna Trusiak, Mateusz Karpiesiuk i Fabian Szpakowski z Gimnazjum w Gliniku; Sylwia Rusiniak, Natalia Kiersnowska, Małgorzata Michalska i Michał Niemyjski z Gimnazjum w Oleksinie; Agata Czapkowska ze SP w Domanowie, Katarzyna Ślósarz ze SP w Holonkach, Kamil Jezierski ze SP w Koszewie, Monika Talarek ze SP w Mniu, Patryk Poletyło ze SP w Świrydach oraz Emilia Zalewska ze SP w Chojewie.
Jedną z najbardziej aktywnych uczennic jest Emilia Zalewska z Chojewa, która reprezentowała szkołę na wielu uroczystościach i konkursach. Brała nawet udział w ogólnopolskim festiwalu kolęd i pastorałek. Dzisiaj, kiedy zakończył się jej pierwszy etap edukacyjny, mówi: „Szkoda, że tak szybko ten czas płynie. Z mojej szkoły na pewno nie zapomnę nauczycieli, dzięki którym mogłam osiągać wiele sukcesów i przeżywać piękne chwile. Będę starała się swoje zainteresowania kontynuować w gimnazjum, a w dalszej przyszłości chcę zostać prawnikiem” - dodaje dumnie Emilka.
Nagrody fundowane przez Wójta to jedno z największych i najcenniejszych wyróżnień na terenie gminy. Uroczystości z tym związane są elementem polityki edukacyjnej, która w programie rozwoju gminy zajmuje priorytetowe miejsce.
Ustalenie daty obchodów uroczystości Objawienia Pańskiego nie dokonało się przypadkowo. Choć nie została wskazana przez Pismo Święte, to posiada symbolikę opartą na tekstach biblijnych
Zanim przejdziemy do omówienia symboliki kryjącej się pod datą dzienną 6 stycznia, należy najpierw wyjaśnić nazwę uroczystości, którą wówczas obchodzi Kościół. Ta najbardziej rozpowszechniona wśród wiernych w Polsce to święto Trzech Króli. Z kolei w polskiej edycji ksiąg liturgicznych figuruje określenie Objawienie Pańskie. Natomiast w księgach łacińskich i w całej tradycji chrześcijańskiej od początku funkcjonuje nazwa Epifania, pochodząca z języka greckiego (epifaneia), która oznacza „objawienie”, „ukazanie się”. Chodzi o objawienie się Jezusa Chrystusa, Wcielonego Syna Bożego jako Zbawiciela świata. Nazwą „epifania” określano narodzenie Jezusa, Jego chrzest w Jordanie i dokonanie pierwszego cudu na weselu w Kanie Galilejskiej. Taką treść miało pierwotne święto Epifanii, które powstało ok. 330 r. w Betlejem. Obejmowało ono początkowe tajemnice zbawienia, o których informują nas pierwsze rozdziały Ewangelii ze skupieniem się na tajemnicy narodzenia Chrystusa. Epifania ulegała ewolucji wraz z jej rozszerzaniem się poza Palestynę. Na Wschodzie stanie się pamiątką chrztu Jezusa w Jordanie, a na Zachodzie będzie stanowić obchód trzech cudownych wydarzeń (tria miracula) stanowiących początkowe objawienia chwały Bożej Zbawiciela: pokłon Mędrców ze Wschodu, chrzest w Jordanie i cud w Kanie Galilejskiej, przy czym z czasem hołd magów rozumiany jako objawienie się Chrystusa poganom zdominuje niemal wyłącznie łacińską celebrację Epifanii. W ludowej świadomości stanie się ona zatem świętem Trzech Króli ze względu utożsamienie mędrców z królami na podstawie niektórych biblijnych tekstów prorockich, a ich liczba zostanie ustalona w związku z trzema darami, jakimi zostało obdarowane Dzieciątko Jezus. Te różnice między Wschodem a Zachodem nie przekreślają jednak faktu, że istotną tematyką tego obchodu liturgicznego pozostaje objawienie się Boga w Chrystusie.
Autor listu łączy modlitwę z posłuszeństwem. Zdanie „O cokolwiek prosimy, otrzymujemy od Niego” pokazuje relację, w której prośba rodzi się z życia „podobającego się Bogu”. Prośba dojrzewa w przestrzeni przykazania. Przykazanie ma dwa wymiary, a tworzy jedno centrum: wiara w imię Jezusa Chrystusa i miłość wzajemna. W Biblii „imię” oznacza osobę i jej obecność. Wiara dotyka więc relacji, a nie samego poglądu. Miłość braterska pokazuje, do kogo należy serce. Autor powtarza motyw „trwania” (menō). To słowo opisuje zamieszkanie. Człowiek mieszka w Bogu, a Bóg mieszka w człowieku. Znakiem tej obecności pozostaje Duch dany wierzącym. Z tego miejsca rodzi się odwaga modlitwy i wewnętrzny pokój.
Do poszukiwania dróg i sposobów realizacji intuicji II Soboru Watykańskiego zachęcił Ojciec Święty podczas dzisiejszej audiencji ogólnej. Zapowiedział, iż właśnie tej tematyce pragnie poświęcić nowy cykl swych katechez.
Papież podkreślił, iż celem tych katechez będzie odkrycie na nowo znaczenia Soboru nie przez interpretacje i „pogłoski”, lecz przez bezpośredni kontakt z jego nauczaniem, które pozostaje aktualnym Magisterium i punktem odniesienia dla drogi Kościoła. Leon XIV stwierdził, że zakończony przed 60 laty Sobór Watykański II, był wielką łaską dla Kościoła: ukazał Boga jako Ojca wzywającego ludzi do synostwa w Chrystusie, przedstawił Kościół jako misterium komunii i sakrament jedności, zapoczątkował reformę liturgiczną oraz zachęcił do czynnego udziału całego Ludu Bożego. Jednocześnie otworzył Kościół na dialog ze światem, ekumenizm i współodpowiedzialność za sprawy ludzkości. „Ten duch, ta postawa wewnętrzna muszą cechować nasze życie duchowe i działalność duszpasterską Kościoła, ponieważ powinniśmy jeszcze pełniej zrealizować reformę kościelną w wymiarze posługi, a w obliczu dzisiejszych wyzwań jesteśmy wezwani do pozostawania bacznymi interpretatorami znaków czasu, radosnymi głosicielami Ewangelii, odważnymi świadkami sprawiedliwości i pokoju” - powiedział Ojciec Święty.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
