Nabożeństwo pokutne posiada określoną formułę. Po znaku krzyża, kapłan odmawia modlitwę i wyraża prośbę o łaskę nawrócenia i przebaczenia. Następny krok to Liturgia Słowa oraz rozważanie, które ma być pomocą w wzbudzeniu aktu żalu, właściwego rachunku sumienia oraz odbycia szczerej spowiedzi. Po wygłoszonym słowie następuje akt pokutny oraz modlitwa wiernych zawierająca prośby o Miłosierdzie Boże. Po tym jest okazja do przystąpienia do Sakramentu Pokuty, a w tym czasie wierni zazwyczaj w świątyni trwa adoracja Najświętszego Sakramentu. Po czasie wyznaczonym na spowiedź następuje dziękczynienie.

Podczas nabożeństw w Miliczu szczególny akcent kładzie się na rozważanie cnót pokuty. Tym razem ks. Mateusz Mielnik podjął temat wyznania grzechów. Pomocą w zrozumieniu tej kwestii była Ewangelia o Synu Marnotrawnym – obrazie człowieka, który uświadamia sobie swoją winę, wyznaje ją i doświadcza przebaczającej miłości Ojca.

„Zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem Ciebie” – te słowa syna stają się wzorem postawy szczerego uznania winy. Spowiedź to nie tylko formalność, ale głębokie uniżenie serca przed Bogiem. Jak przypomniał ks. Mielnik, Pan Bóg nie wymaga od nas czynów niemożliwych czy nadludzkiego heroizmu, lecz szczerego serca gotowego wyznać grzechy i otworzyć się na łaskę przebaczenia.

Podczas rozważania przywołane zostały liczne teksty biblijne, które ukazują wartość wyznania grzechów były to m.in: Wyznałem moją winę, a Tyś darował winę mego grzechu” (Ps 32), „Ja przecież wyznaję winę i trwożę się z powodu grzechu” (Ps 38), „Jeżeli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jako wierny i sprawiedliwy oczyści nas z wszelkiej nieprawości” (1 J 1,9).

Przywołane zostały także fragmenty pisma chrześcijańskich, takich jak Didache. Znajdziemy tam wezwanie: „W zgromadzeniu będziesz wyznawał swoje błędy, aby twoja ofiara była czysta”. Święty Bazyli Wielki przypominał, że grzechy należy wyznawać tym, którzy przez Boże namaszczenie otrzymali władzę odpuszczania win. Sobór Trydencki uroczyście potwierdził, że penitent powinien szczerze wyznać wszystkie grzechy ciężkie – ich zatajenie czyni spowiedź nieważną i świętokradczą.

Rok Jubileuszowy jest zaproszeniem dla wszystkich wierzących. – Aby „spowiadać się coraz piękniej”, czyli dojrzałej i szczerzej, odkrywając w tym sakramencie nie ciężar, lecz wielki dar miłosierdzia – wskazał ks. Mateusz Mielnik, dodając: – Jak Syn Marnotrawny został przyjęty na ucztę przez swojego ojca, tak i każdy człowiek, który powraca do Boga w szczerej spowiedzi, zostaje zaproszony do pełnego uczestnictwa w uczcie eucharystycznej.

Ponad połowa Roku Jubileuszowego pod hasłem “Pielgrzymi nadziei” już za nami. Warto wykorzystać dobrze ten czas łaski i odnowy duchowej. Zachęcamy i zapraszamy do aktywnego uczestnictwa w rozbudowanej formie Sakramentu Pokuty i Pojednania. Więcej informacji o odbywających się nabożeństwach można znaleźć w kościołach jubileuszowych, czy to w ogłoszeniach parafialnych, stronach internetowych czy mediach społecznościowych.