Uczestnicy Oazy Nowego Życia III stopnia przybyli do Bydgoszczy z różnych stron Polski – z archidiecezji poznańskiej oraz diecezji: bydgoskiej, kieleckiej i pelplińskiej. Około czterdziestu osób przemierzało ulice miasta, by nawiedzać kościoły parafialne w duchu modlitwy, wspólnoty i wiary.
Oazę odwiedził bp Krzysztof Włodarczyk, który spotkał się z uczestnikami, wysłuchał ich świadectw i zachęcił do dalszego wzrastania w wierze. Zwracając się do młodych, biskup zauważył, że Oaza Nowego Życia III stopnia to wydarzenie duchowe i eklezjalne – czas modlitwy, formacji i świadectwa.
Alan Nowak z Kielc, dzieląc się swoim doświadczeniem, zaznaczył: – Przeżycie głębokiego nawrócenia oraz odkrycie, że wiara nie opiera się na emocjach, lecz na konkretnych decyzjach – to dla mnie najważniejsze owoce oazy.
Ksiądz Paweł Rybka, moderator Ruchu Światło-Życie w diecezji bydgoskiej, podkreślił znaczenie obecności oazowiczów w różnych częściach miasta. – To nieprzypadkowe, że młodzież odwiedza kolejne parafie. To nie tylko okazja do odkrywania duchowego dziedzictwa Bydgoszczy, ale przede wszystkim konkretna realizacja idei Kościoła powszechnego – wspólnoty, która nie ogranicza się do jednej świątyni, lecz żyje i działa w całym mieście. Każde nawiedzenie, każda modlitwa i każdy uśmiech to znak, że Kościół jest młody, żywy i obecny pośród nas – powiedział.
Obecność Oazy Nowego Życia III stopnia w Bydgoszczy to nie tylko kolejny turnus wakacyjnych rekolekcji. To czytelny znak – dla Kościoła i dla miasta – że wiara młodych ma się dobrze i nie brakuje tych, którzy chcą budować wspólnotę Kościoła: odważnie, wspólnie i z miłością.
Uzdrowienie przez wstawiennictwo Elżbietańskich Męczenniczek
2026-09-30 11:02
Magdalena Lewandowska
Magdalena Lewandowska
Beatyfikacja Siostry Marii Paschalis Jahn i IX Towarzyszek odbyła się 11 czerwca 2022 we wrocławskiej katedrze i była pierwszą beatyfikacją w powojennej historii wrocławskiego Kościoła.
– Mam wrażenie, że zostały „odłożone do szafy”, a mają tak wiele do dania współczesnemu światu – mówi elżbietanka s. Maria Czepiel.
Już 11 października o godz. 18.30 w kaplicy Sióstr Elżbietanek przy ul. św. Józefa we Wrocławiu odbędzie się Msza św. i nabożeństwo o uzdrowienie ze skutków przemocy fizycznej i psychicznej przez wstawiennictwo Sióstr Męczenniczek Bł. M. Paschalis Jahn i IX Towarzyszek.
Hiob odpowiada przyjaciołom zdaniem, które wyprzedza Pawła o wieki: „jakże człowiek może być przed Bogiem sprawiedliwy?” To pytanie procesowej rozpaczy. Cały rozdział dziewiąty jest zbudowany na obrazie niemożliwego procesu z Bogiem: „gdyby się ktoś z Nim prawował, nie odpowie raz jeden na tysiąc”. Hiob chciałby pozwać Boga przed trybunał, i natychmiast widzi absurd własnego pozwu. Strona przeciwna jest zarazem sędzią, a „któż Mu powie: Co czynisz?” Środek perykopy to hymn o potędze Stwórcy, włożony w usta cierpiącego. Bóg przenosi góry, wstrząsa ziemią, rozkazuje słońcu, „sam rozciąga niebiosa, kroczy po morskich głębinach”, czyni Niedźwiedzicę i Oriona. Hiob nie wątpi w moc Boga ani na chwilę. Jego dramat polega na tym, że moc widzi, a sprawiedliwości dostrzec nie może. „Choćbym miał słuszność, nie odpowiem, o litość będę błagał przeciwnika”. To jedna z najciemniejszych i najuczciwszych modlitw Starego Testamentu, wiara, która nie rozumie, a nie przestaje się zwracać do Tego, którego nie rozumie. Księga Hioba nie daje w tym miejscu odpowiedzi i liturgia też jej nie wymusza. Odpowiedź przyjdzie na końcu księgi w teofanii, a ostatecznie w Chrystusie, w którym Bóg sam stanął po stronie oskarżonego człowieka. Hieronim, dzisiejszy patron, który przełożył i tę księgę, wiedział z własnego niespokojnego życia, że z Bogiem się nie wygrywa procesu. Z Bogiem się wytrwa. Jego betlejemska grota, gdzie przez dziesięciolecia zmagał się ze słowem, tekstami i sobą samym, jest komentarzem do Hioba. Prawować się z Bogiem wolno, byle nie wypuścić Go z rąk.
Już po raz trzeci krzyż na wrocławskich Żernikach przy skrzyżowaniu ul. Kosmonautów i Trójkątnej został zniszczony – tym razem sprawca oblał go niebieską farbą!
Na początku sierpnia wandal rozbił umieszczoną na krzyżu figurę Chrystusa. Mieszkańcy osiedla nie pozostali obojętni, wspólnie zrobili zbiórkę, kupili nową figurę i umieścili ją na krzyżu. W nocy 6 września prawdopodobnie ten sam wandal wrócił z łomem i po raz kolejny zniszczył figurę Chrytsusa. Teraz figura została zdewastowana po raz trzeci, oblana niebieską farbą! Dla mieszkańców osiedla, ale także dla innych mieszkańców Wrocławia, to niezrozumiały i bolesny akt wandalizmu – krzyż stoi w tym miejscu od 80 lat. Postawili go tam repatrianci z Kresów jako dziękczynienie za szczęśliwy powrót do Ojczyzny.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
