Najwięcej na temat jego życia dowiadujemy się z dzieł św. Grzegorza Wielkiego. Przyszły patron Europy urodził się – wraz ze swoją siostrą bliźniaczką, św. Scholastyką – w rodzinie bogatego ziemianina z Nursji. Wcześnie opuścił rodzinne miasto i udał się na studia do Rzymu. W wielkim mieście był zdegustowany niskim poziomem moralności rzymskiej młodzieży, równocześnie coraz mocniej odzywał się w nim głos powołania. Osiadł więc w pustelni w pobliżu Subiaco, gdzie przyjął mniszy habit. Wkrótce zgromadziło się wokół niego liczne grono uczniów, co umożliwiło mu utworzenie dwanastu klasztorów.
W 529 r. Benedykt wraz z najgorliwszymi uczniami przeniósł się na Monte Casino, gdzie rozpoczął budowę nowego klasztoru. W ten sposób wyznaczył nowy etap działalności dla mnichów oparty na jego Regule – z ascetów żyjących w ukryciu przekształcili się w mnichów pełniących rolę publiczną w życiu Kościoła i społeczeństwa. Papież Benedykt XVI zauważył: „W istocie, Benedykt, który 21 marca 547 r. zakończył ziemski żywot, pozostawił dziedzictwo w postaci Reguły i założonej przez siebie rodziny benedyktyńskiej; przyniosło ono w następnych wiekach i dalej przynosi owoce na całym świecie”. Święty Benedykt wywarł przemożny wpływ na rozwój cywilizacji i kultury europejskiej, z tej racji został ogłoszony patronem Europy.
Wielu z nas nie do końca wie czym tak właściwie są medalik i krzyż św. Benedykta. Czy mają one nadzwyczajną moc i co może dać nam ich noszenie? Wyjaśnia o. Guèranger – benedyktyn.
Chrześcijanom wystarczy zastanowić się przez chwilę nad wielce potężną zbawienną mocą Krzyża Jezusa Chrystusa, aby pojęli dostojeństwo medalika, na którym jest on przedstawiony. Krzyż był narzędziem odkupienia świata; jest on zbawiennym drzewem, na którym dokonało się przebłaganie za grzech, który popełnił człowiek, jedząc owoc z zakazanego drzewa.
Źródło: dzięki uprzejmości zdjęć Tirando / Jorge Alberto Mercado Padill
Czasem zmęczony, ale zawsze pełen wdzięczności Santiago Caamal Beh przemierzył cały Meksyk na rowerze, niosąc na plecach wizerunek Matki Bożej z Guadalupe, aby podziękować za zdrowie swojej matki.
Przed podróżą w życiu rodzinnym Caamala doszło do nieszczęśliwego wydarzenia. Jego mama doznała złamania stopy i kostki, w wyniku czego konieczna była operacja. Caamal obawiał się, że nie będzie w stanie zebrać potrzebnych pieniędzy na operację, dlatego poprosił Matkę Bożą o uzdrowienie swojej mamy. Jak informuje, tak też się stało – jego mama wróciła do zdrowia.
Relikwie śś. Doroty i Stanisława były niesione przez żołnierzy z Akademii Wojsk Lądowych.
Przez centrum Wrocławia przeszła uroczysta procesja z relikwiami śś. Doroty i Stanisława.
Doroczna procesja nawiązuje do średniowiecznej tradycji, a podjęta została na nowo w 1997 roku po wielkiej powodzi – to dziękczynno-błagalna modlitwa w intencji Wrocławia i archidiecezji, zwłaszcza o uchronienie od kataklizmów. Wzięli w niej udział wierni z różnych parafii, siostry zakonne, kapłani na czele z bpem Jackiem Kicińskim, poczty sztandarowe i orkiestra policyjna.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
