Unia i Polska

Szanowna Redakcjo,

Napisałem ten wiersz o Unii Europejskiej, bo jestem oburzony tymi strasznymi kłamstwami o „polskich obozach koncentracyjnych”. Przecież to ubliża wszystkim Polakom. Trzeba bronić dobrego imienia Polski! Gdyby moje słowa ukazały się w „Niedzieli”, bardzo bym prosił o ten numer pisma, tak bardzo pragnąłbym go przeczytać.

Unia i Polska
Pomnij, Europo, co się z tobą stało,
Że tak mało wiary w tobie pozostało,
Byłaś ostoją kultury, twierdzą chrześcijaństwa,
Dziś zmierzasz nieuchronnie do neopogaństwa.
Gdzie twe chlubne dzieje, gdzie twoje korzenie?
Dokąd dziś prowadzisz nasze pokolenie?
Donikąd dziś prowadzi twa unijna droga,
Bo tam nie ma żadnych odniesień do Boga!

Niemcy po władzę w Unii sięgają,
O swej niechlubnej przeszłości zapominają –
To szczyt obłudy o szatańskim smaku
Za zbrodnie Hitlera oskarżać Polaków!

Trzeba wrócić do Boga, Unio zakłamana,
I przypomnieć sobie Roberta Schumana!
Europa to ojczyzna ojczyzn i patriotyzmu,
A nie własność komisarzy i szowinizmu.
Wspomnij, Europo, abyś pamiętała,
Że walkę z Bogiem komuna przegrała,
Która nad światem zapanować chciała.
Unia bez Boga nie ma przyszłości,
Trzeba powrócić do Bożej światłości.

Polsko katolicka, coś przedmurzem była,
Nieraz kultury Zachodu i wiary broniła,
Wnieś do Europy płomień żywej wiary,
Aby tam wyplenić szatańskie zamiary!