Na toruńskiej Skarpie w kościele pw. św. Maksymiliana Marii Kolbego 22 października br. rozpoczął się I Festiwal Muzyki Sakralnej MUSICA VERA. Jest to nowe ogólnopolskie wydarzenie związane z muzyką sakralną, które zadedykowano nowym kościołom, stąd hasło festiwalu: „Muzyka Nowych Świątyń”
Inaugurację festiwalu stanowił Konkurs Chóralny, jako powrót do tradycji konkursu Ars Liturgica, odbywającego się w Toruniu ponad dekadę temu. W konkursie MUSICA VERA wzięło udział 19 chórów z całej Polski i spoza jej granic. Poziom wykonawczy był niezwykle wysoki, zważywszy na to, że zespoły, które stanęły do rywalizacji, mają status amatorskich. W komisji zasiadły największe polskie i europejskie autorytety w dziedzinie muzyki chóralnej.
Przesłuchania konkursowe trwające od godzin rannych do późnego popołudnia zostały zwieńczone uroczystą Mszą św. pod przewodnictwem ks. prof. Kazimierza Szymonika. Tuż przed celebracją wygłosił on wykład na temat „Musica vera – muzyka prawdziwa”, w którym przybliżył koncepcję muzyki liturgicznej w ujęciu Benedykta XVI. Oprawę muzyczną Mszy św. stanowił śpiew połączonych chórów biorących udział w konkursie.
Po Eucharystii odbyła się gala wręczenia nagród, podczas której zostało wyróżnionych 6 zespołów. Werdyktem jury laureatem głównej nagrody został Chór Nadzieja z Nakła nad Notecią pod dyrekcją Michała Gacki. Drugie miejsce zostało przyznane Chórowi Dziewczęcemu Gimnazjum Katedralnego z Poznania, prowadzonemu przez Karolinę Piotrowską-Sobczak. Dwie pierwsze nagrody w wysokości 6 i 4 tys. zł zostały ufundowane przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Reklama
Jury przyznało ex aequo dwie trzecie nagrody w wysokości 3 tys. zł. Pierwszą z nich, ufundowaną przez Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego, otrzymał Zespół Wokalny Minimus z Poznania. Druga nagroda – ufundowana przez Prezydenta Miasta Torunia – trafiła do Chóru Canzona z Koszalina.
Przyznano także nagrodę Kapituły Katedralnej Toruńskiej, którą zdobył Grodziski Chór Cantata. Specjalnym wyróżnieniem odznaczony został Chór Polonijny Cantus Cordis z Mińska – za pielęgnowanie języka polskiego i upowszechnianie polskiej kultury na Białorusi.
Był to dopiero początek wielkich emocji, które niesie ze sobą festiwal MUSICA VERA. W sobotę 29 października odbył się koncert zespalający chorał gregoriański z muzyką organową, a 5 listopada zabrzmiała muzyka cerkiewna. W koncercie finałowym (12 listopada) – hiszpańska muzyka religijna.
- Jezus pokazał każdej i każdemu z nas, jak wspaniałe jest to nasze człowieczeństwo, które najpierw w sobie musimy budować, ocalić, bronić i pokazywać innym jako jedyną drogę prawdy, która daje życie - mówił abp Marek Jędraszewski. Metropolita krakowski senior przewodniczył V Narodowej Modlitwie za Ojczyznę w Sanktuarium św. Andrzeja Boboli w Strachocinie. Arcybiskup stwierdził, że szkolne nauczanie o zdrowiu ma doprowadzać "do duchowej deprawacji najmłodszych". Zwrócił też uwagę na używanie języka nienawiści i kłamstwo, które obecnie rządzący w Polsce - za wyjątkiem prezydenta - stosują wobec przeciwników politycznych.
Na początku homilii arcybiskup nawiązał do ogłoszonej 15 maja 2026 roku przez papieża Leona XIV encykliki „Magnifica humanitas - Wspaniałe człowieczeństwo”. Zwrócił uwagę, że dokument rozpoczyna się od wskazania decydującego wyboru, przed którym stoi ludzkość: budowania nowej wieży Babel albo miasta, w którym Bóg i człowiek zamieszkują razem. - Nad każdą epoką wisi ryzyko budowania świata nieludzkiego i jeszcze bardziej niesprawiedliwego. Wspaniałe człowieczeństwo Jezusa Chrystusa jest dla nas drogą, prawdą i życiem - podkreślił abp Jędraszewski.
Cierpliwość Boga jest ważna, aby nikomu nie zaszkodzić przed czasem, by człowiek mógł wzrastać, dojrzewać, podejmować odpowiedzialne decyzje. Jednym słowem, aby był wolny, aby na sądzie nie szukał usprawiedliwienia swoich złych zachowań, przymusem z zewnątrz. Ważny jest również czas. Ewangelia mówi, że mamy wyłącznie jeden czas. Nie można go zatem marnować.
Jezus opowiedział tłumom tę przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do człowieka, który posiał dobre nasienie na swojej roli. Lecz gdy ludzie spali, przyszedł jego nieprzyjaciel, nasiał chwastu między pszenicę i odszedł. A gdy zboże wyrosło i wypuściło kłosy, wtedy pojawił się i chwast. Słudzy gospodarza przyszli i zapytali go: „Panie, czy nie posiałeś dobrego nasienia na swej roli? Skąd więc wziął się na niej chwast?” Odpowiedział im: „Nieprzyjazny człowiek to sprawił”. Rzekli mu słudzy: „Chcesz więc, żebyśmy poszli i zebrali go?” A on im odrzekł: „Nie, byście zbierając chwast, nie wyrwali razem z nim i pszenicy. Pozwólcie obojgu róść aż do żniwa; a w czasie żniwa powiem żeńcom: Zbierzcie najpierw chwast i powiążcie go w snopki na spalenie; pszenicę zaś zwieźcie do mego spichlerza”». Przedłożył im inną przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziął i posiał na swej roli. Jest ono najmniejsze ze wszystkich nasion, lecz gdy wyrośnie, większe jest od innych jarzyn i staje się drzewem, tak że ptaki podniebne przylatują i gnieżdżą się na jego gałęziach». Powiedział im inną przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do zaczynu, który pewna kobieta wzięła i włożyła w trzy miary mąki, aż się wszystko zakwasiło». To wszystko mówił Jezus tłumom w przypowieściach, a bez przypowieści nic im nie mówił. Tak miało się spełnić słowo Proroka: «Otworzę usta w przypowieściach, wypowiem rzeczy ukryte od założenia świata». Wtedy odprawił tłumy i wrócił do domu. Tam przystąpili do Niego uczniowie, mówiąc: «Wyjaśnij nam przypowieść o chwaście». On odpowiedział: «Tym, który sieje dobre nasienie, jest Syn Człowieczy. Rolą jest świat, dobrym nasieniem są synowie królestwa, chwastem zaś synowie Złego. Nieprzyjacielem, który posiał chwast, jest diabeł; żniwem jest koniec świata, a żeńcami są aniołowie. Jak więc zbiera się chwast i spala w ogniu, tak będzie przy końcu świata. Syn Człowieczy pośle aniołów swoich: ci zbiorą z Jego królestwa wszystkie zgorszenia oraz tych, którzy dopuszczają się nieprawości, i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. Wtedy sprawiedliwi jaśnieć będą jak słońce w królestwie Ojca swego.
Masyw Gran Sasso to dla włoskiego regionu Abruzji swego rodzaju Olimp. Góruje nad płaskowyżem Campo Imperatore z szczytem Corno Grande (2912 m n.p.m.) - to najwyższy punkt w Apeninach. Bliskość Rzymu sprawia, że miejsca te są magnesem dla miłośników gór, zwłaszcza Rzymian.
Nie mogły nie przyciągnąć Jana Pawła II, który podczas swojego długiego pontyfikatu często odwiedzał te urokliwe miejsca prywatnie, w towarzystwie niewielkiej eskorty żandarmów znających okolicę. Nic dziwnego, że Jan Paweł II postanowił osobiście poświęcić mały kościółek na Gran Sasso, który jest dedykowany Matce Bożej Śnieżnej („Madonna della Neve”), po jego renowacji sponsorowanej przez wojska alpejskie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
